Stats

Αποφάσισα λοιπόν να αρχίσω να με μετράω. Άνοιξα ένα φύλλο στο Google Docs και ξεκίνησα από τις 25/03 να καταχωρώ τις ημερήσιες διαδρομές, βασικά αυτές που πάω στη δουλειά αλλά και τις όποιες βόλτες κάνω, μικρές ή μεγάλες. Θέλω να δω πόσα «μαζεύω» κάθε βδομάδα και τι μέσο όρο χιλιομέτρων έχω για όλες τις βδομάδες, γι’ αυτό άλλωστε έχω και τα δυό «ρολόγια» δεξιά. Θα το ενημερώνω για τον Απρίλη και τον Μάη, μετά δεν ξέρω. Δεν με δυσκόλεψε πολύ το να το φτιάξω αλλά έφαγα δυό μέρες να βρω τον τύπο εκείνο που να προσθέτει μόνο τις τελευταίες 7 μέρες για να έχω μια εικόνα σύγκρισης με τον εβδομαδιαίο μέσο όρο. Τώρα ίσως αναρωτηθείς ποιο το νόημα. Δεν υπάρχει, όπως άλλοι μετράνε προβατάκια, άλλοι λεφτά, εγώ θα μετράω χιλιόμετρα και διαδρομές μέσα στο χρόνο.

Advertisements

Jumbo rain

Δε μπορώ να πω πως απολαμβάνω τη βροχή ούτε πως ποδηλατώ φανατικά όταν βρέχει. Αλλά είναι μέρες που δεν έχω πολλές επιλογές. Τότε είναι που η γιγαντιαία Jumboσακκούλα πιάνει -και κάνει- δουλειά! Κρατάει τη σέλα στεγνή και τη Molly απλά δροσερή. Τουλάχιστον μέχρι ν’ ανοίξει λίγο ο καιρός…

ΑΝΑΦΟΡΑ

Η αναφορά αναδημοσιεύθηκε στους podilates.gr, τα σχόλια χαρακτηριστικά…

ΠΡΟΣ: κ. Πρόεδρο

ΘΕΜΑ : «Θέσεις στάθμευσης ποδηλάτου? Όχι, ευχαριστώ!»
Σχετ. : Η από 18/10/2011 αναφορά με θέμα «Μετακίνηση με ποδήλατο στη δουλειά».

Μιας και η καθημερινή μετακίνηση στη δουλειά με το ποδήλατο, πέρα από χόμπυ, είναι άμεση ανάγκη τα τελευταία χρόνια (όπως για παράδειγμα σήμερα που τα ΜΜΜ έχουν απεργία και δεν διαθέτω άλλο όχημα για να έρθω στη δουλειά μου) και μιας που το βασικότερο μέλημα του ποδηλάτη είναι η ασφάλεια του ποδηλάτου του, αποφάσισα να δραστηριοποιηθώ για να μπορούμε οι ποδηλάτες να αφήνουμε κάπου τα ποδήλατά μας, χωρίς να χρειάζεται να τα βάζουμε άτακτα στον προαύλιο χώρο αλλά και να υπάρχει μια σχετική ασφάλεια τις ώρες που εργαζόμαστε.

Μέχρι σήμερα είχα βρει θέση στο πίσω μέρος του κτιρίου όπου δεν παρεμπόδιζα την πρόσβαση κανενός και χρησιμοποιούσα το συνήθη τρόπο που όλοι οι ποδηλάτες πρέπει να χρησιμοποιούν, δηλαδή έδενα το ποδήλατο στα υπάρχοντα κάγκελα μέσα στον προαύλιο χώρο με ένα πέταλο όπου έπιανα το σκελετό μαζί με τον πίσω τροχό, όπως στην παρακάτω φωτό μπορείτε να δείτε:

Continue reading

cockpit

Κι αυτό είναι το cockpit της Molly. Λείπει βέβαια το πολυόργανο και τα φώτα αλλά μια ιδέα την παίρνεις. Κάποιες φορές κολλάω τα χέρια στους καθρέφτες οι οποίοι κάνουν σημαντική δουλειά. Κάποιες φορές σε ερημικούς κι ανηφορικούς δρόμους βάζω τα χέρια μου στο εσωτερικό αγκαλιάζοντας την μαύρη ταινία από δερματίνη.

Είναι δύσκολο να τραβάς καθώς οδηγείς και τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα αυτά που βλέπεις. Ακόμα πιο δύσκολα να τραβάς τον εαυτό σου όταν οδηγεί. Δεν είναι ο καθρέφτης σου αλλά η ματιά ενός δικού σου “άλλου” που βγαίνει από το σώμα σου παρατηρώντας το μεταχρονολογημένα.