Changes

Και μιας που ασχολήθηκα με τα φρένα αποφάσισα να κάνω μικροαλλαγές. Μέχρι τώρα είχα επιλέξει ένα πιο «απλωτό» στυλ να κάθομαι πάνω στη Molly. Καλό για την πόλη αλλά στις πιο μακρινές διαδρομές είχα πόνους στους ώμους. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν η τσάντα αλλά βεβαιώθηκα και κατάλαβα πως ήταν επειδή ήμουν πολύ μακριά από το τιμόνι το οποίο με τη σειρά του ήταν πολύ μεγάλο. Έτσι αποφάσισα να αλλάξω λίγο τις διαστάσεις και να το κάνω πιο ανθρώπινο μιας που οι μακρινές διαδρομές θα ‘ναι πιο συχνές φέτος.

Για αρχή έκοψα τα 66 από τα 666 χιλιοστά του Torsion Bar. Ομολογώ πως το έκανα με βαριά καρδιά γιατί μ’ άρεσε το φάρδος του. Όμως απλωνόμουν πολύ να πιάσω τα φρένα με συνέπεια να με κουράζει συχνά. Το αισθητικό αποτέλεσμα ήταν τελικά καλύτερο μιας κι έγινε πιο αλήτικη αναγκάζοντάς με βέβαια να αναταξινομήσω το κόκπιτ. Ο δεξιός καθρέφτης έφυγε μιας που σπάνια τον κοιτούσα. Ο αριστερός κατέβηκε στο t-Bar μαζί με το κουδούνι. Έτσι κατάφερα να διατηρήσω το second hand position στο τιμονι και να έχω πάλι τη δεύτερη θεση για τις μακρινές ανηφόρες και τα ξεπιασίματα.

Επόμενο βήμα ήταν ένας πιο κοντός λαιμός. Από το 10 πέσαμε στα 8 εκατοστά κι έτσι ευελπιστώ να μη κρέμομαι πια όταν αναζητώ λίγη ξεκούραση σε πολύωρη διαδρομή. Αυτό βέβαια δείχνει πως είμαι ένα μέγεθος «πάνω» αλλά το ‘ξερα εξ’ αρχής και δε με χαλάει καθόλου. Το αισθητικό αποτέλεσμα σούπερ! Ομολογώ πως, σε συνδυασμό με το κοντύτερο τιμόνι, είναι τελείως rock ‘n’ roll κατάσταση.

Τέλος έπιασα το φρένο. Από το παλιό v-brake που είχα πήρα τη δαγκάνα που τη λίμαρα και την έφερα προσωρινά να αντικαταστήσει την «χαλασμένη» από την οποία τελικά είχε φύγει κομμάτι σπειρώματος και δεν σωζόταν με τίποτα. Μέχρι να μαζέψω κανά φράγκο και να πάρω ένα καιρνούργιο σετ θα μείνω έτσι μιας και τη δουλειά τη κάνει με αξιοπρέπεια. Βέβαια ξαναγύρισε το σφύριγμα. Εντάξει, δεν μπορούμε να τα ‘χουμε όλα!

Πρώτο τεστ στη δουλειά σήμερα. Όλα καλά και ξεκούραστα. Μεγάλο τεστ με μερικές φωτο ευελπιστώ να κάνω την Κυριακή. Δεν ξέρω ακόμα που αλλά έχω τη διάθεση κι αν κάτσει ο καιρός κάπου θα βρω να περάσω τη μερα με την Molly.

Advertisements

Brake-a-leg

Κι ενώ είχα ρεπό κι υπολόγιζα να βγω να μαζέψω ήλιο, πάλι ήρθαν τα πάνω κάτω κι έτσι ξέμεινα σήμερα να φτιάχνω κάτι που πάντα χαλούσε. Το μίνι σερβις ξεκίνησε χτες το βράδυ για να τσεκάρω τη μικροδιαρροή του Alfine. Τίποτα σημαντικό δεν φάνηκε να συμβαίνει και μάλλον οφείλεται στην έξοδο λίγου γράσσου από το πλάι λόγω του ότι το είχα παρακάνει στο τελευταίο σερβις.

Σήμερα όμως το πρωί είπα να το δέσω και να καθαρίσω τα φρένα, μα όταν πήγα να τα βάλω επάνω και να ρυθμίσω το μπροστινό είδα πως η βίδα ρύθμισης του ενός βραχίονα πεταγόταν έξω, με συνέπεια να ακουμπά η δαγκάνα στο στεφάνι. Να πάρει, κι άντε να βρω κόλλα σπειρωμάτων μιας και δε μπορούσα να το αφήσω με τίποτα έτσι. Είχα ένα ζευγάρι παλιά V brakes αλλά δεν ταίριαζε ο βραχίονας κι έπρεπε να τ’ αλλάξω όλο. Έτσι έμεινα χωρίς φρένο μέχρι αύριο που θα βρω στη δουλειά τη μπλε κόλλα για να το φτιάξω –ελπίζω– για το Σ/Κ.

Δεν μπορούσα κάτι άλλο να κάνω γι’ αυτό ασχολήθηκα με το να βγάλω τα φτερά από τη Molly για να σηματοδοτήσω την άνοιξη και την απλότητα κι έμεινα μέσα να πλύνω κανα πιάτο (που τελικά ούτε αυτό έκανα!), δηλαδή όλα καλα!

Sexy Fenders

Και εν’ όψει του χειμώνα κατέβασα τα «χειμωνιάτικα» της Molly. Έτσι, μέχρι την άνοιξη, θα φορά όμορφα αλουμινένια και βαμμένα μαύρα φτερά. Αυτά τα φτερά τα είχα πάρει πριν χρόνια για το Vienna κι ήταν ολόκληρη ιστορία να τα βρω και να τα φέρω. Έφταναν αρκετά χαμηλά (180°) αλλά εν τέλει τα είχα βγάλει μιας και ήταν δύσκολο να μείνουν στη θέση τους μόνο με ένα στήριγμα. Στράβωναν εύκολα κι ακουμπούσαν στους τροχούς. Έτσι, ψάχνοντας στην αποθήκη, τα βρήκα και σκέφτηκα να τα φορέσω για το χειμώνα στη Molly, μπας και γλυτώσω τα πολύ βρεγμένα μπατζάκια.

Είναι αρκετά φαρδιά, μένουν στη θέση τους, προσφέρουν προστασία και δε δείχνουν φτηνιάρικα και πλαστικά. Για να λύσω το πρόβλημα του στηρίγματος, αλλά κι επειδή πλέον δεν μ’ ένοιαζε το full coverage look, αποφάσισα να τα «κόψω» κοντύτερα. Άλλωστε έπρεπε να τα προσαρμόσω έτσι που να υπάρχει τρόπος να βγάλω τον πίσω τροχό με το Alfine αν χρειαστεί να αλλάξω λάστιχο.

Και μια που το ‘φερε η κουβέντα να και η “πρώην” που ποτέ δεν ξέχασα!

Civia Fenders

civia fenders
Civia’s fenders on my Scrabler

This post is also available in English language @ next page.

Το πρώτο πράγμα που με στοίχειωσε χαζεύοντας το Vienna ήταν του βάλω φτερά και μάλιστα μεγάλα. Ο λόγος ήταν περισσότερο αισθητικός παρά λειτουργικός. Κι αν σου κολλήσει κάτι στο μυαλό δύσκολα φεύγει. Ψάχνοντας έβρισκα μόνο κάτι φτηνιάρικα πλαστικά φτερά που ίσως να ήταν μια χαρά για την κακοκαιρία αλλά με τίποτα δεν θα τα ‘βαζα στο Vienna. Ειδικά στην ελλάδα είμαστε μερικές χιλιάδες χρόνια πίσω.

Continue reading