DarkTime


Δέχομαι το δρόμο συνεχίζοντας να ρίχνω όσο φως μπορώ στη νύχτα.

Την Τετάρτη 21 Αυγούστου 2013 χαιρόμαστε την αυγουστιάτικη πανσέληνο στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του πρώην κάμπινγκ Βούλας – στον προαύλιο χώρο πριν την παραλία.

Συλλογικά, συντροφικά με πολλή όρεξη για συναναστροφή , θα ακούσουμε μουσική, θα συζητήσουμε ,θα μοιραστούμε στο ίδιο τραπέζι ότι μπορεί να φέρει ο καθένας απ’ το σπίτι του.

Η βραδιά θα ξεκινήσει στις 9.00 μ.μ. όμως μια και όλα γίνονται συνεργατικά όσοι θέλουν να βοηθήσουν στην προετοιμασία μπορούν να έρθουν λίγο νωρίτερα .

Ανοιχτή συνέλευση εθελοντών αυτοδιαχειριζόμενου κάμπινγκ Βούλας

Advertisements

Athens Dark

Πάντα το δεκαπενταύγουστο τον πέρναγα στην Αθήνα. Δεν άντεχα τη πολυκοσμία της εξοχής. Δεν είναι εύκολο μιας και όλα είναι κλειστά αυτές τις μέρες και πρέπει να προγραμματίζεις από πριν ακόμα και το από πού θα πάρεις τσιγάρα ενώ θα πρέπει πάντα να σου βρίσκονται λίγες μπύρες στο ψυγείο για να περνούν ήσυχα τα βράδια. Όμως υπάρχουν κι αυτές οι όμορφες μοναχικές νύχτες που σε πιάνει η ανάγκη να γυρνάς χωρίς σκοπό σε έρημους δρόμους. Να χαζεύεις τυχαίους περαστικούς, να φυλάγεσαι από τους κάγκουρες που πίνουν και τρέχουν ανεξέλεγκτα, να μυρίζεις τη βρωμιά της πόλης ανέμελα και να περιμένεις ένα δύσκολο φθινόπωρο αναλογιζόμενος πως τελικά δεν είναι ούτε το τσιμέντο, ούτε τα αυτοκίνητα, ούτε ο αέρας αυτό που κάνει απάνθρωπη αυτή τη πόλη, οι άνθρωποι είναι…

Southern Circle

Τη Κυριακή σηκώθηκα νωρίς. Ήπια καφέ, έφαγα και κάτι μαρμελάδες κι είπα να βολτάρω χωρίς σκοπό για να χαζέψω τη θάλασσα και να μαζέψω ήλιο.

Πολλοί ποδηλάτες στο δρόμο, άλλοι πολύχρωμοι, άλλοι μονόχρωμοι. Οι πρωινοί λένε πάντα ένα καλημέρα, οι μεσημεριανοί ποτέ.

Έβγαλα και κάμποσες φωτογραφίες για να το ευχαριστηθώ και γύρισα μεσημεράκι στο Κουκάκι όπου απόλαυσα ένα ζεστό εσπρέσσο έχοντας τη Molly δίπλα μου.

Χάρτης Διαδρομής…

Continue reading

Speedometer

Μ έπιασε πάλι αυτή η φάση να βγω στον ανοιχτό δρόμο και να πάω να πιω ένα καφέ πρωινιάτικα. Μιας και δε δούλευα σήμερα πήρα τη Molly και ξεκίνησα. Το πρώτο που ήθελα να κάνω ήταν ένα speed test δηλαδή να δοκιμάσω να πιάσω τα 50 Km/h. Σύμφωνα με το “γρανάζωμα” που της έχω κάνει με 39t δίσκο και 18άρη γρανάζι θα πρέπει –κατά Sheldon– να μπορώ να πιάσω τα 41 Km/h με 90 στροφές ανά λεπτό. Όμως ήμουν 100% σίγουρος πως μπορούσα και παραπάνω (αρκεί να ‘βρισκά μια ωραία κι ανοιχτή κατηφόρα!).

Και μιας που σήμερα δεν είχε πολύ κίνηση, βγήκα στη Βουλιαγμένης για τη βόλτα πηγαίνοντας καρφί στη “Βούτα” για να κάνω τη δοκιμή. Θυμήθηκα και τα “παλιά” αλλά δεν αφέθηκα μιας κι οι γέφυρες θέλουν προσοχή. Τελευταία σχέση λοιπόν και ροβόλησα το κατήφορο γυρίζοντας τα πετάλια αρκετά γρήγορα. Βοηθούσε κι η κατηφόρα βέβαια αλλά είχε λίγο αέρα ψιλοκόντρα. Δεν πτοήθηκα, πάτησα δυνατά κι είδα στο κοντέρ 50.3 Km/h.

Μπορούσε να πάει λίγο ακόμα αλλά αν αναλογιστεί κανείς πως η Molly είναι ένα heavy commuter & street fighter και πως το Alfine είναι βαρύδι κι έχει τριβή (λένε πως κόβει ένα 5%, ίσως και περισσότερο) νομίζω πως ο στόχος επετεύχθη. Φυσικά πάνω από τα 40 Km/h είναι δύσκολο αν δεν έχεις drops, αν δεν είναι κατήφορος, αν δεν πατάς σαν τρελλός αλλά εγώ απλά ήθελα να κάνω το speed test πριν πάρω την παραλιακή για το πρωινό καφεδάκι, δατς ωλ φοκς!

Ακολούθησα την προχτεσινή διαδρομή και κατέληξα Φλοίσβο με το καφέ φυσικά στα γρασίδια και πολλές φωτό. 30 χιλιόμετρα έκαναν τον κινητήρα μου να καταναλώσει καύσιμα που στοίχισαν 3 ευρώ κι αποτελούνταν από ένα λίτρο νερό κι ένα κρύο εσπρέσσο (είναι υδρόψυκτος!).

Και μιας που σκοπεύω να λείψω καμιά βδομάδα από αυτό το Σ/Κ, αυτή μάλλον ήταν η τελευταία μοναχική βόλτα για να φορτίσω τις μπαταρίες μου όμορφα! Βέβαια, μ’ όλα όσα μου έχουν συμβεί, ποτέ δε λέω ποτέ…

Χάρτης Διαδρομής…

Continue reading

Lost Summer

Τι να πω γι’ αυτό το καλοκαίρι. Μετακόμιση πριν κλείσω χρόνο, φράγκα από μηδέν στο μείον, ζέστη αφόρητη παντού και μέρες άδειας που χάνονται σαν τους κόκκους της άμμου μετά από δυνατό αέρα. Κι έτσι σήμερα αποφάσισα να κάνω ένα μεγάλο μοναχικό γύρο στην πόλη, κάτι δηλαδή σαν το καουμπόυ με τ’ άλογό του (πάμε Molly!).

Ρύθμισα λοιπόν το μπροστινό φρένο που σφύραγε, έσφυξα και τον αριστερό καθρέφτη που ήταν η αιτία παλαιότερου κουδουνίσματος και το ανακάλυψα σήμερα, ψήλωσα τη σέλλα γιατί είμαι αψηλό αγόρι, ήπια κι ένα λίτρο χυμό βύσσινο κι αποφάσισα να πάρω τη Βουλιαγμένης να βγω στις μαρίνες της Γλυφάδας. Καθημερινή Αυγούστου πριν το δεκαπενταύγουστο αξίζει να κάνεις τέτοιες διαδρομές, όταν βέβαια έχει λίγο αεράκι -όπως σήμερα- κι η διαδρομή είναι ψιλοχαλαρή αφού οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι.

Από τη Γλυφάδα προσπαθούσα να ανιχνεύσω τον κομματιασμένο ποδηλατόδρομο και μπορώ να πω πως έχει γέλιο. Λίγο από δω, λίγο από κει, έφτασα για το καθιερωμένο καφεδάκι στον άδειο Φλοίσβο όπου την άραξα σ’ ένα σκιερό παγκάκι. Κι εκεί που πέρναγαν από το πουθενά κάτι ιταλίδες τουρίστριες και κορδωνόμουνα αριστοτεχνικά, ανοίγει ξαφνικά ένα ποτιστικό κι έγινα κι εγώ κι η Molly χάλια. Δε βαριέσαι, δροσιστήκαμε.

Επιστροφή από τον κλασσικό Ιλισσό και μια τριαντάρα μ’ έκανε πάλι προσωρινά χαρούμενο. Οι φωτό βέβαια δεν βγήκαν πολύ καλές αλλά περιμένω το Σεπτέμβρη που θα ψήσω τη Fog να ‘ρθει για βόλτα μπας και βγάλει τίποτα αξιοπρεπές και μάθω κι γω κάτι.

Χάρτης Διαδρομής…

Continue reading