Athens Dark

Πάντα το δεκαπενταύγουστο τον πέρναγα στην Αθήνα. Δεν άντεχα τη πολυκοσμία της εξοχής. Δεν είναι εύκολο μιας και όλα είναι κλειστά αυτές τις μέρες και πρέπει να προγραμματίζεις από πριν ακόμα και το από πού θα πάρεις τσιγάρα ενώ θα πρέπει πάντα να σου βρίσκονται λίγες μπύρες στο ψυγείο για να περνούν ήσυχα τα βράδια. Όμως υπάρχουν κι αυτές οι όμορφες μοναχικές νύχτες που σε πιάνει η ανάγκη να γυρνάς χωρίς σκοπό σε έρημους δρόμους. Να χαζεύεις τυχαίους περαστικούς, να φυλάγεσαι από τους κάγκουρες που πίνουν και τρέχουν ανεξέλεγκτα, να μυρίζεις τη βρωμιά της πόλης ανέμελα και να περιμένεις ένα δύσκολο φθινόπωρο αναλογιζόμενος πως τελικά δεν είναι ούτε το τσιμέντο, ούτε τα αυτοκίνητα, ούτε ο αέρας αυτό που κάνει απάνθρωπη αυτή τη πόλη, οι άνθρωποι είναι…

Advertisements

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s