Sounio Pie

Και κάπως απροσδιόριστα σημαντικά, μια ασήμαντη Κυριακή ξημέρωσε με ένα κιλό ασήμαντο άσπρο κρασί μέσα στο κεφάλι μου, χωρίς την παρέα του καθόλου ασήμαντου ύπνου. Ότι πρέπει δηλαδή για να κολλήσω με τους Φίλους του Ποδηλάτου που θα έκοβαν την πίτα τους στο Σούνιο. Με τέτοιες προϋποθέσεις σκέφτηκα πως θα ήταν δύσκολο να βγάλω τη διαδρομή αλλά δεν έχω πολλές τέτοιες ευκαιρίες κι είπα να τη δοκιμάσω και βλέπουμε.Λίγο από δω λίγο από κει, έβγαλα λοιπόν περίπου 140 υπέροχα χιλιόμετρα με ωραία παρέα.

Πριν δυο χρόνια είχα φτάσει μέχρι Κερατέα, στην ιστορική ποδηλατοπορεία, τώρα τα κατάφερα λίγο καλύτερα. Η διαδρομή ήταν υπέροχη. Είχε κάτι λίγα υψομετρικά αλλά είχε και πριν το Σούνιο μια εκπληκτική κατηφόρα όπου έλιωσα τα μισά τακάκια. Γνώρισα και το Χάος, μια τεράστια τρύπα που είτε ήταν μετεωρίτης που έπεσε στη Γη, είτε ήταν η είσοδος της Ατλαντίδας. Αν όμως δεν είσαι ποιητής ή τρομολάγνος θα έβλεπες απλά μια γιγάντια τρύπα σ’ ένα βουνό όπου μπορούσες να ξαποστάσεις, να απολαύσεις τη θέα και να πιεις νερό από τη βρύση τριγύρω.

Στο Σούνιο κόπηκε η πίτα αλλά δε μου ‘κατσε το φλουρί, ίσως την επόμενη φορά να τους κοροιδέψω για να το κερδίσω, θα δείξει. Καφές, άραγμα αλλά και πολύς αέρας κι άρχισε να πέφτει σιγά σιγά ο ήλιος. Ο γυρισμός είχε ένα κομμάτι χωματόδρομου όπου πήρα το αίμα μου πίσω καθώς η Molly χοροπηδούσε νύχτα πάνω στις πέτρες και μπορώ να πω πως μπαίνω σιγά σιγά στον πειρασμό να της βάλω ένα ζευγάρι λαστιχάκια και να πάμε κάποια στιγμή την άνοιξη για καγκουριές στο χώμα.

Στάση στη Παιανία για σουβλάκια γιατί ένιωθα να χάνω τον κόσμο από τη πείνα. Πρέπει να έφτασα σπίτι λίγο πριν τα μεσάνυχτα και μπορώ να πω πως γέμισα εικόνες και πετάλι. Θα το ξανακάνω βέβαια και το επόμενο ρεκόρ που θα σπάσω είναι τα 200 χιλιόμετρα. Νομίζω πως με λίγη καλύτερη προετοιμασία το ‘χω!

Σκέφτομαι πως συνήθως τα ασήμαντα πράγματα είναι αυτά που μας γεμίζουν τη ζωή και μας φορτώνουν αναμνήσεις και παρέα. Τα υπόλοιπα, τα μεγάλα και σημαντικά δεν είναι για μένα, ούτε μου πάνε και μεταξύ μας δεν υπάρχουν. Άλλωστε, στο δρόμο σημασία έχει μόνο να μείνεις όρθιος και να συνεχίσεις το πετάλι…

Η διαδρομή θα συμπληρωθεί τις επόμενες μέρες γιατί στην επιστροφή, στα Λεγραινά, τέλειωσε η μπαταρία του κοντέρ κι έτσι έχω ουσιαστικά το πρώτο μισό. Αλλά θα τη βρω σύντομα!

Χάρτης Διαδρομής…

Advertisements