Lost Summer

Τι να πω γι’ αυτό το καλοκαίρι. Μετακόμιση πριν κλείσω χρόνο, φράγκα από μηδέν στο μείον, ζέστη αφόρητη παντού και μέρες άδειας που χάνονται σαν τους κόκκους της άμμου μετά από δυνατό αέρα. Κι έτσι σήμερα αποφάσισα να κάνω ένα μεγάλο μοναχικό γύρο στην πόλη, κάτι δηλαδή σαν το καουμπόυ με τ’ άλογό του (πάμε Molly!).

Ρύθμισα λοιπόν το μπροστινό φρένο που σφύραγε, έσφυξα και τον αριστερό καθρέφτη που ήταν η αιτία παλαιότερου κουδουνίσματος και το ανακάλυψα σήμερα, ψήλωσα τη σέλλα γιατί είμαι αψηλό αγόρι, ήπια κι ένα λίτρο χυμό βύσσινο κι αποφάσισα να πάρω τη Βουλιαγμένης να βγω στις μαρίνες της Γλυφάδας. Καθημερινή Αυγούστου πριν το δεκαπενταύγουστο αξίζει να κάνεις τέτοιες διαδρομές, όταν βέβαια έχει λίγο αεράκι -όπως σήμερα- κι η διαδρομή είναι ψιλοχαλαρή αφού οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι.

Από τη Γλυφάδα προσπαθούσα να ανιχνεύσω τον κομματιασμένο ποδηλατόδρομο και μπορώ να πω πως έχει γέλιο. Λίγο από δω, λίγο από κει, έφτασα για το καθιερωμένο καφεδάκι στον άδειο Φλοίσβο όπου την άραξα σ’ ένα σκιερό παγκάκι. Κι εκεί που πέρναγαν από το πουθενά κάτι ιταλίδες τουρίστριες και κορδωνόμουνα αριστοτεχνικά, ανοίγει ξαφνικά ένα ποτιστικό κι έγινα κι εγώ κι η Molly χάλια. Δε βαριέσαι, δροσιστήκαμε.

Επιστροφή από τον κλασσικό Ιλισσό και μια τριαντάρα μ’ έκανε πάλι προσωρινά χαρούμενο. Οι φωτό βέβαια δεν βγήκαν πολύ καλές αλλά περιμένω το Σεπτέμβρη που θα ψήσω τη Fog να ‘ρθει για βόλτα μπας και βγάλει τίποτα αξιοπρεπές και μάθω κι γω κάτι.

Χάρτης Διαδρομής…

Advertisements

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s