Transmission

Όλο αυτό το καιρό που γυρνοβολάω με τη Molly, έχει τύχει να πιάσω κουβέντα με πολλούς. Τα θέματα που συζητάμε διάφορα αλλά ενώ έχω τόσα να τους πω και τόσα σημεία που θέλω να αναδείξω, σχεδόν όλοι κολλάνε στην μετάδοση. Χαζεύουν το Alfine κι οι περισσότεροι με ρωτάνε χίλια δυό γι’ αυτό, πόσο κάνει, πόσο βαρύ είναι, πως έφτιαξα τον τροχό, πως αλλάζουν οι ταχύτητες, τι αίσθηση έχει κλπ.

Πράγματι στην Ελλάδα τα ποδήλατα με εσωτερικές ταχύτητες είναι σπάνια και δεν έχουν διαδοθεί, αφενός λόγω κόστους και αφετέρου λόγω μια προσκόλλησης που έχουν οι «ποδηλατάδες» στον παραδοσιακό τρόπο μετάδοσης της κίνησης. Ίσως να είναι κι ένας αδιόρατος φόβος που σε κάνει να μην θες να παρέμβεις σε περίπτωση βλάβης βλέποντας ένα μαύρο κλειστό κουτί.

Από την άλλη οι περισσότεροι από αυτούς που με ρωτούν γι’ αυτό το λόγο δείχνουν να γοητεύονται. Εννοώ πως πέρα από την όμορφη αισθητική να έχεις μια αλυσίδα κατευθείαν στο πίσω κέντρο με ένα γρανάζι που αναδεικνύει την απλότητα, νομίζω πως υποκρύπτεται κι η ψευδαίσθηση του άθραυστου «κουτιού» που θυμίζει τον κλειστό και καλά κρυμμένο κινητήρα ενός αυτοκινήτου.

Θυμάμαι με την σειρά μου κι εγώ τους λόγους που το διάλεξα:

Οι εντυπώσεις μου μέχρι σήμερα μπορώ να πω πως είναι πολύ καλύτερες από αυτό που περίμενα. Παρόλο που οι σχέσεις είναι πιο αραιά κλιμακωμένες δεν με κουράζουν καθόλου. Ο συνδυασμός δίσκου 39t με γρανάζι 18t που επέλεξα τελικά, με έχει καλύψει απόλυτα και θα άλλαζα την παραπάνω παράγραφο λέγοντας πως «η κλιμάκωση είναι αρκετή για οποιαδήποτε απαίτηση μέσα στην πόλη».

Δεν έχω «μείνει» σε καμιά ανηφόρα ενώ η τελική μου είναι αυτό που μπορώ και θέλω να έχω με το φαρδύ torsion τιμόνι. Πιθανόν αν ήθελα drops και ταχύτητα να ζητούσα κάτι παραπάνω αλλά τότε θα υπολόγιζα το βάρος περισσότερο ενώ δεν θα με ένοιαζε τόσο η all around χρήση, που περιλαμβάνει αρκετές καγκουριές και παιχνίδι σε άσχημους δρόμους.

Όσο για τα service δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο θέμα, από όσο τουλάχιστον μπορώ να καταλάβω βλέποντας τα διάφορα βίντεο με οδηγίες. Όταν έρθει η ώρα για γρασάρισμα, κάπου μέσα στο χειμώνα που έρχεται, θα έχω περισσότερα να πω. Μέχρι τώρα πρέπει να έχω κάνει σίγουρα παραπάνω από 1000 χλμ. και μπορώ να πω πως έχει «στρώσει» ενώ οι ταχύτητες αλλάζουν θετικά, γρήγορα, εύκολα και αθόρυβα.

Το επόμενο στοίχημα είναι η δοκιμή –έστω περιηγητικά- σε off road καταστάσεις. Ήδη κανονίζω βολτούλα στον Υμηττό με σκοπό το ημερήσιο πικ νικ με χωμάτινη πλάκα. Έχω βρει και ένα ζευγάρι δανεικά λάστιχα με μικρά «τακούνια» γιατί τα Kojak δεν είναι για πολλά πολλά. Μέχρι τότε μπορούμε να λιώνουμε βολτάροντας στον καυτό ήλιο…

Advertisements

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s