MayDay Break

Molly

Πέρασαν τρεις μήνες που η Molly βγήκε στο δρόμο και βρήκα ευκαιρία να κάνω ένα mini review, κάτι σαν απολογισμό μέχρι τώρα, καθώς έπινα ένα γρήγορο μεσημεριανό καφέ στο παγκάκι μετά τη δουλειά. Κατ’ αρχήν έχω διανύσει περίπου 1.000 χιλιόμετρα γιατί το χρησιμοποιώ συχνότερα από πριν. Είτε πηγαίνω στη δουλειά μ’ αυτό είτε βγαίνω βόλτες, μιας που πλέον τέλειωσαν οι πολλές μπύρες λόγω αφραγκίας. Έτσι έχω πλέον φτάσει σε σημείο που μπορώ να αξιολογήσω τι έχω φτιάξει σωστά και τι έχω χαλάσει!

Ξεκινώντας από τα “χαλάσματα” παρατηρώ πως το ποδήλατο “κουδουνάει” τελευταία. Δεν εννοώ βέβαια το κουδούνι αλλά το κουδούνισμα που ακούγεται από τα μπλιμπλίκια που του έχω βάλει. Νομίζω δε πως περισσότερο στο κουδούνισμα συμβάλλει η… κουδούνα! Έτσι αποφάσισα τις επόμενες μέρες να του κάνω ένα ψιλοσέρβις, σφίγγοντας ότι μπορεί να σφιχτεί και αφαιρώντας προσωρινά την κουδούνα για τεστ.

Το Alfine έχει στρώσει κι οι τριβές είναι πολύ λιγότερες. Παρόλα αυτά, σε συνθήκες κίνησης και άγχους με απότομα κατεβάσματα και ορθοπεταλιές, κανα δυό φορές δεν έχει πάρει την ταχύτητα αμέσως αλλά μετά από ένα εκνευριστικό “γκλάααν”, ευτυχώς χωρίς κάποιο πρόβλημα. Φαίνεται πάντως ρυθμισμένο και στη θέση του. Ένας έλεγχος κατά το σερβις δεν θα του κάνει κακό. Παρόλα αυτά οι σχέσεις είναι μια χαρά και δεν θέλω ούτε χαμηλότερες, ούτε ψηλότερες. Φαίνεται πως ο υπολογισμός μου για 18άρη πίσω γρανάζι και 39άρη δίσκο δουλεύει για μένα.

Οι τροχοί είναι απόλαυση! Παρόλο που ακόμα δεν του έχω βάλει λάστιχα με τακούνια για να τους δοκιμάσω σε κανά βουναλάκι, τους έχω κακοποιήσει όσο μπορώ. Έχω ανεβοκατέβει δεκάδες δύσκολα πεζοδρόμια, έχω κάνει ψιλοαλματάκια και παιχνίδια, τους έχω στρεσσάρει όσο μπορώ στους χειρότερους δρόμους που μπορούσα να βρω στην Αθήνα και δεν φαίνεται να καταλαβαίνουν τίποτα. Σκέφτομαι όμως, κατά τη διάρκεια του σερβις κι επειδή έχω μια άλλη παράλληλη δουλίτσα, να τους πάω για ένα ακτινολογικό έλεγχο. Όσο για τα Kojak μόνο τα καλύτερα έχω να πω, αρκετή άνεση, αρκετή σβελτάδα και αρκετή αντοχή.

Τα 666 χιλιοστά του ατσάλινου τιμονιού είναι όμορφα, ξεκούραστα και εύκολα. Καμιά φορά δυσκολεύουν μέσα στην κίνηση γιατί μπορούν να βρουν σε καθρέφτες αν είσαι απρόσεκτος αλλά είναι πολυτέλεια να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό μιας και οι καιροί δύσκολοι. Μια βελτίωση όμως είναι να ανεβάσω το T-bar βάζοντας ένα spacer από κάτω για λόγους περισσότερο αισθητικούς αφού η κουδούνα θα δώσει τη θέση τους στις βάσεις για τα φώτα.

Τέλος ακούω κάτι σαν “κριτς” από τη μεσαία τριβή. Σίγουρα ένα γρασσάρισμα θα χρειαστεί. Έτσι με βλέπω τέλος Μάη να ξεκλέβω κανά ρεπό από τη δουλειά και να αράξω με τον πρωινό καφέ να φιλοσοφώ μαστορεύοντας.

Συνεχίζεται…

Advertisements

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s