Ride Aside

Ride Aside
Biker’s Sunday: 24 Oct 2010

Η μέρα ξεκίνησε με χαλαρό ρυθμό και καφέ στο πάρκο της Ν. Σμύρνης. Το Scrabler είχε και παρέα, ένα γκρι Giant του αδερφού μου, που του ‘χω κολλήσει το μικρόβιο και αραιά και που βολτάρουμε στις κοντινές περιοχές για καφεδάκι. Το καλό με τους παράδρομους είναι πως τις Κυριακές δεν έχουν ποτέ κίνηση. Λες κι οι Αθηναίοι τους ξεχνάνε επίτηδες!

Σήμερα αποφάσισα πως τα φρένα μου παρασφυρίζουν. Δηλαδή το κάνανε καιρό αλλά αφού εγώ αποφάσισα πως παρασφυρίζουν από σήμερα ποιός άραγε θα μου φέρει αντίρρηση? Ας περάσει λοιπόν λίγο ακόμα καιρός αφού σήμερα αποφάσισα κι εγώ με τη σειρά μου να σφυράω… αδιάφορα! Το πως θα σταματάω είναι ένα ακόμα πρόβλημα. Λύνεται όμως!

Ride Aside
Biker’s Sunday: 24 Oct 2010

Το μεσημέρι μετά το φαί γύρισα σπίτι. Είχα δυό επιλογές, είτε να πλακωθώ από νωρίς σε κάτι φτηνόκρασα που έχουν απομείνει, είτε να βγω βόλτα με το ποδήλατο (και να πλακωθώ στα κρασιά αφού γυρίσω). Προτίμησα βέβαια το δεύτερο γιατί ο ήλιος ήταν σούπερ κι είχα αποφασίσει να φτιάξω ένα όμορφο Biker’s Sunday event. Το πλάνο ήταν πολύ φλού, θα κατέβαινα από τον παράδρομο της Βουλιαγμένης μέχρι την Αλίμου, μετά θα γύριζα δεξιά και πριν βγω στην παραλία θα έκοβα ξανά δεξιά για ν’ αρχίσω την επιστροφή.

Παραλία δεν θέλησα να κατέβω γιατί δεν είχα παρέα κι αφού ήμουνα μόνος καλύτερα να έκανα cruising σε ερημικούς συνοικιακούς δρόμους χαλαρά. Άλλωστε σ’ αυτές τις γειτονιές δεν είχα μπει ποτέ κι ήταν ευκαιρία να πάρω μια ιδέα. Τώρα για πότε βρέθηκα στο Νεκροταφείο της Καλλιθέας δεν το κατάλαβα! Το πιο καλό όμως είναι πως βρήκα το “κουτούκι“, ένα εκπληκτικό ταβερνείο στον Αγιο Δημήτριο που ‘χα πέσει τυχαία πριν χρόνια πάνω του κι από τότε το ‘χα σβήσει από την μνήμη μου. Τώρα πια είναι σημαδεμένο ως POI! Και πρέπει ένα βράδυ να το τιμήσω…

Ride Aside
Biker’s Sunday: 24 Oct 2010

Άλλαξα πολλές περιοχές σήμερα, ψιλοχάθηκα σε κάποιες στιγμές ακολουθώντας γενικά τα σημεία του ορίζοντα αλλά είχε μεγάλη πλάκα και τελικά ο ίδιος ο δρόμος έφερε την λύση της επιστροφής! Μερικές φορές, ειδικά όταν ο χρόνος δεν έχει τόση σημασία, είναι καλό να αφήνεσαι και να πηγαίνεις, παρατηρώντας το τοπίο, το δρόμο ή τον εαυτό σου.

Άλλωστε η Αθήνα προσφέρεται για να τριγυρνάς ράθυμα. Έχει πάρα πολλά μέρη για να σταματήσεις, αρκεί να μάθεις να τα παρατηρείς. Συνήθως υπάρχουν εκεί που δεν το περιμένεις. Αλλά είναι που ‘χουμε μάθει να περνάμε γρήγορα και με θόρυβο κι έτσι χάνουμε τη στιγμή, το φευγαλέο. Σαν το φοίνικα που ακολουθεί, ίσως ο πιο μεγάλος σ’ όλο το Παλαιό Φάληρο, στη μέση μιας πλατείας που, αν δεν σταματούσα να ξεκουραστώ και να πιω λίγο νερό, δεν υπήρχε περίπτωση να τον παρατηρήσω…

Ride Aside
Biker’s Sunday: 24 Oct 2010

Χάρτης Διαδρομής…

Advertisements

3 thoughts on “Ride Aside

  1. Όταν τελειώσω το City Fighter θα με πάμε στο παγκάκι

    Διαμέσου παραλίας και Ελληνικού βεβαίως – βεβαίως, γιατί τώρα είσαι μη καπνιστής και προπονήσε τακτικά. χεχε!

  2. Pingback: Service Day « Scrabler: Poor Urban Biker [PUB]

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s