Athens Critical Mass: Oct 2010


Poor Urban Bikers [P.U.B.]

Δεν είμαι φανατικός των ποδηλατο-συγκεντρώσεων. Όμως έτυχε να βρεθώ χτες Δευτέρα στο Critical Mass του Οκτώβρη. Ο λόγος που δεν συμμετέχω σε τέτοιες «μαζικές» κινήσεις είναι επειδή μαζεύονται συνήθως άνθρωποι που έχουν ή χρησιμοποιούν ένα κοινό μέσο (ποδήλατο, μπλογκ κλπ) χωρίς να έχουν καμία σχέση πολιτική/πολιτισμική με τον διπλανό τους και πολλές φορές μη έχοντας κατανοήσει και το ίδιο το μέσο που χρησιμοποιούν.

Από την άλλη το ετερόκλητο πλήθος είναι συνήθως χαρούμενο κι ενθουσιώδες, αν το δεις βέβαια σαν χαλαρή βόλτα και όχι σαν ποδηλατοπορεία, ενώ είναι και μια καλή ευκαιρία να βρεις κανένα γνωστό ή απλά να βολτάρεις στους κεντρικούς δρόμους στέλνοντας και μια όμορφη ποδηλατική εικόνα σε όσους τύχει να το παρακολουθήσουν (και δεν είναι άτυχοι ΙΧήδες που τα ‘χουν παίξει στα αυτοκίνητά τους περιμένοντας μια χιλιάδα ποδήλατα να περάσουν ανέμελα!).

Ξέμεινα λοιπόν κι εγώ με ένα φίλο στην «ουρά» βολτάροντας χαλαρά. Και μιας που στο CMR συμμετέχουν και άνθρωποι που είναι περισσότερο «δυσκίνητοι» πάνω στο ποδήλατο (π.χ. ήταν μια νέα ποδηλάτισσα με ένα σπαστό που πήγαινε δύσκολα και αργά μιας κι ακόμα δεν το είχε μάθει), η «ουρά» είναι ένα μέρος που μπορείς να βοηθήσεις και να προστατεύσεις. Έτσι λοιπόν ενσωματωθήκαμε ασυναίσθητα –με το φίλο που κατεβήκαμε– στην ανεπίσημη «σκούπα».

Ανάμεσα σ’ όλους εμάς τους τελευταίους ήταν και μια ποδηλάτισσα που την είχα δει στους «Νότιους» με παιδικό καθισματάκι πάνω στο οποίο βρισκόταν κι ο πιτσιρικάς της (ο μικρός Ηρακλής). Ξαφνικά έφυγε ένα μικρό δέσιμο και σταματήσαμε στην 3η Σεπτεμβρίου για να τη βοηθήσουμε να δέσει καλύτερα τον μικρό στο καθισματάκι. Δεν κάναμε πάνω από 2 λεπτά αλλά μόλις σηκώσαμε το κεφάλι είδαμε πως η πορεία είχε ήδη φύγει μπροστά κι εμείς στη μέση του δρόμου που είχε γεμίσει αυτοκίνητα και κίνηση!

Τότε, χωρίς να υπάρχει κάποια συνεννόηση, αυτοί οι δέκα εναπομείναντες παραμείναμε παρέα στην κοπέλα, βοηθώντας την μέσα από την κίνηση, άλλος μπροστά, άλλος πίσω, άλλοι στα πλάγια, προσέχοντας να την κάνουμε να αλλάζει με ασφάλεια λωρίδες, διακινδυνεύοντας λίγο κι εμείς τον εαυτό μας με σκοπό να φτάσουμε όλοι μαζί να ενωθούμε ξανά με την πορεία, που την προλάβαμε αρκετά μακριά, στα Χαυτεία.

Τώρα να πω την αλήθεια, αυτή η κοινωνία δεν πιστεύω πως θα αλλάξει ποτέ, πάντα εχθρική θα ‘ναι με τους απλούς ανθρώπους αλλά κάποιες τέτοιες στιγμές εγώ τις χαίρομαι, μου δίνει ένα χαμόγελο όταν βλέπω να υπάρχουν ακόμα δέκα άνθρωποι που μένουν πάντα πίσω και νοιάζονται. Κι ίσως έτσι μεγαλώσει κι ο μικρός Ηρακλής, πάνω σ’ ένα ποδήλατο χτίζοντας με τα χρόνια μια ελπίδα. Μπράβο σύντροχοι!

Χάρτης Διαδρομής…

Advertisements

4 thoughts on “Athens Critical Mass: Oct 2010

  1. Μην περιμένεις σε κάτι που το όνομά του περιέχει το mass, να έχει και την αλληλεγγύη εξειδικευμένων ποδηλατικών φυλών.

    Στο βουνό είναι κατακριτέο, ακόμα και το να μην καλημερίσεις τον συνποδηλάτη που διασταΒρώνεσαι. Πόσο να μην τον βοηθήσεις όταν έχει πρόβλημα. Πόσο να μην περιμένεις τον αργό μέχρι να φτάσει τους άλλους.
    Συνήθως σε δύσκολες βόλτες, τονίζεται και ο βαθμός δυσκολίας, ώστε να μην έρθουν αρχάριοι.

    Οι αστικοί ποδηλάτες, δεν γίνεται ν’ αναπτύξουν τέτοιου είδους αλληλεγγύη γιατί το περιβάλλον το οποίο κινούνται δεν το επιβάλει. Άλλο να σου σκάσει ένα λάστιχο εδώ και να μην έχεις κάποιο εργαλείο και άλλο στην Πατησίων.

    • Έχεις απόλυτο δίκιο όμως πολλά πράγματα δεν αλλάζουν ίσως γιατί πρώτα εμείς θεωρούμε πως δεν αλλάζουν. Τι θα ‘λεγες πρώτα να ερχόσουνα για δοκιμή σ’ ένα CMR, να φτιάξουμε μια όμορφη συμπαγή “σκούπα” μπροστά ακριβώς από το βαριεστημένο Ζητά με το αερόψυκτο σουζούκι… πλάκα θα ‘χει!

      ΥΓ: Εννοείται πως ζηλεύω τα μέρη που πηγαίνεις αλλά δε στο λέω γιατί θα μας ζαλίζεις με τις χλApacheικες ιστορίες σου κάθε φορά που συναντιόμαστε για μπύρες! χαχαχαχα!

  2. Είναι σαφές ότι με αποφεύγεις για μπύρες όχι γιατί θα λέω χλapacheικες ιστορίες αλλά γιατί σε ζαλίζω με τις ερωτήσεις μου για το σπίτι. :mrgreen:

    Μιλώντας για σπίτι, το πρώτο έπιπλο που αγόρασα ήταν ένα ζευγάρι τέτοια.

    Δείχνει την αντίληψή μου απέναντι σ’ όλες αυτές τις “δράσεις” τύπου CMR.
    Δεν έχω κανένα λόγο να δίωξω τ’ αυτοκίνητα από το δρόμο. Λατρεύω τ’ αυτοκίνητα. Επίσης μ’ αρέσουν και οι γυναίκες και γι’ αυτό διαφωνώ με την παρένθεση στο ποδηλατ[ισσ]ες. Μου λέει ότι “κοίτα να δεις, δεν είμαστε τίποτα αρούγκαλοι, έχουμε και γυναίκες μέσα στο “κόλπο””… με άμεσο σκοπό μπας και έρθει καμιά ξέμπαρκη και βρούμε γκόμενα επιτέλους.

    Δεν θέλω να συναναστρέφομαι μ’ αυτούς τους ανθρώπους. Δεν με αφορούν και κυρίως δεν με εκφράζουν. 😀

    • Καλά, Τετάρτη ή Πέφτη θα ρίξω σύρμα, θα ΛΟΓΟμαχήσουμε με το γιατρό στη μέση! 😛

Leave a Message

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s